Ne olacağını bilmeden fakat neyi beklediğimi bilerek
Duruyor ve her şeyin geçmesini seyrediyorum.
Ben değişiyorum, bedenim, uzuyor saçlarım
Değişmemiş gibi yapıyorum.
Bekliyorum.
Bütün iyi hikayelerin zaten yazılmış olduğu korkusu doldurdu içimi, içime dolan kaygının ne kadar sıradan
olduğunu hatırlattı bana.
Çektiğin acının bile bir değeri kalmamışsa sen kimsin diye sordum
kendime. o her kimse artık.
Bütün bunlar bir şeye hizmet ediyor olmalı. Uykusuzluğum, evde beni bekleyen soğumuş berbat kahvem, gelmeyen gün, gelmeyen gece.
- Fenris - ay'a benden selam söyle -
Zamanın geçmemesinden daha çok korktuğum belki de hızla ve
hiç haber vermeden geçiyor oluşu. Sürekli olarak bir şeyleri kaçırıyor olmak -
bu olduğuma inanıyordum
Ama değilmişim demekten korkuyorum belki de. Kolay olan sunulanlardan birini seçmek diyordum
herkes için, belki de asıl zor olan sıradanlığı kabullenmektir diye hatırlatıyorum kendime -
kendi tercihlerimi -
Kütüphanem hiç okumayacağım kitaplarla dolu ve genişleyecek, biliyorum
- daralıyor dünyam sorularıma cevaplar buldukça, belki de bu yüzdendir sonsuz şüpheciliğim ve tek beklemediğim şeyin bir cevap oluşu.
Bu ikiyüzlüktendir belki beklediğim günü aslında beklemiyor oluşum.
Zamanın arkasına saklanmaktan vazgeçtiğim gün kendimle yeniden tanışmak isteyeceğim,
sanırım o günü bekliyorum.
'' nedegilefendim .. ( bi kısmı )