siyahkedi~betimlemeler

25 Şubat 2011 Cuma

"Kendini nokta kadar değersiz hissettiğinde dönüp arkana bak; belki önemli bir cümlenin sonundasındır".
[J. Christophe]

1 yorum:

pisi dedi ki...: Ne kadar değişirsen değiş , ilk nerede mutlu olduysan hep oraya çevirirsin kafanı ...; 23 Ağustos 2011 00:40

bETİ YE

~~~~~~
Hiçbir rüyamda yoktun aslında sen
Ben hiç bir sözü sana söylemedim
Aslında…
Sen hiçbir şeyimle bulamadığımsın
Göremediğim hiçbir şeyimle
Bu yüzden gitmiyorsun!
Seni…
İçimde bulamadığım
Mantar beneğim…
Aslında su-sun sen
Hatta hiçsin
Sen, bir sen kaldıysan
Bu ben’imdir
Benim…. Senin….
Senin gözlerinin içini öperim.. bir damla yaş akıtsalar
Hem gözyaşlarını akıtana düşman olurum, hem gözlerine
Senin…. Benim….

balık

teşekkürler olric :)DOSTUM~~~~

AYNA

Öyle durgun, sıcak saatler vardır ya,
Hani kararmış tahtalar, nikel, bakır
Işır karanlık odalarda, kanarya
Susar, kedi uyur, yazdır.
Hani yaprak kıpırdamaz, çakıl yanar,
Bir böcek sesi gelir bahçeden, fincan
Düşlere götürür sizi, kesik kanar,,
Sessiz bir bahçe görünür aynadan,
Nerde bu gök, dersiniz, bu ağaç nerde,!
Camdan duvarlara sıçrar da Yeşil
Parlar kararmış tahtalar, nikel, bakır,
Kanarya susar, kedi uyur, bir gül
Dalı pencerede, yazdır. OKTAY RİFAT H.

Mete özgencil / OLMAlı

-ben aşka inanmıyorum, ya sen?
+ben? ben sana inanırım,ya sen?
-ha? nasıl yani?
+yani şöyle: 'sen aşka inanmıyorum' dedin mi?
-dedim...
+e ben de sana inandım işte.
-ha?
+e peki sen bana inanır mısın?
-bilmem... nasıl yani?... duruma bağlı.
+hangisine
-bazıları farklı
+evet, senin için.
-senin için nasıl?
+bir evet vardı, onu sana verdim bir hayır vardı, o da bana
kaldı.
-ha?
+ya! sen aşka inanmıyorsun bana da inanmıyorsun ben sana da inanırım aşka da. ya. dağa taşa bak hep dağ taş ova tepe derdim var diye haykır dene, dene beni duyan olmuyor hiç deme dene, dene sıkılırsan değiştir
-neyi?
+kendini
-ben aşka inanmıyorum ya sen
+aa, yeter be! inanırsan inan, inanmazsan inanma aşk senin gönül senin bana ne?

başlı-ksız

Yoldaşlar arar yaratıcı ve hasat arkadaşları: Çünkü ona göre her şey olgun hasat için.
Ama yüz orağı yok onun: Bu yüzden yolar başakları öfkeli öfkeli. Yoldaşlar arar yaratıcı, oraklarını bilemesini bilen yoldaşlar. Yıkıcılar denecek onlara, iyi ile kötüyü hor görenler denecek. Hasatçılar ve şenlik edenler onlar halbuki. Kendi gibi yaratıcılar arıyor Zerdüşt, hasat arkadaşları ve şenlik arkadaşları arıyor: Sürülerle, çobanlarla, cesetlerle işi ne Zerdüştün! Ve sen benim ilk yoldaşım, hoşçakal! Ağacının kovuğuna güzelce gömdüm seni, güzelce sakladım seni kurtlardan. Ama veda ediyorum şimdi sana, zira vakit erişti. Bir seherle öbür seher arası yeni bir gerçek ayan oldu bana.
Nietzsche

Gönderen sarhosbalik

İÇİMİZDEN EKSİLDİ

Artık heyecanlandırmıyor beni
garlar, peronlar, benzin istasyonları,
uykulu mola yerleri, yabancılıklar,
bilmediğin dağ rüzgarlarıyla
ürpererek uyanmak bir gece vakti, dalgın bakışmalar sonra uykusuz sabahlarda indiğin
sahil kasabası daha gövdene uyanmadan serin tuz, kıştan
kalma dalgalar bir yerlerde beklediğini sandığımız büyük rüyalar galiba artık heyecanlandırmıyor
kimseyi nicedir eksildi içimizden
o çekip gitme duygusu eski neşesine bir türlü kavuşamayan kalbim saçıp savurdu buraya gelene kadar içindeki şarkıları şimdi gündelik hayatın sade gürültüsü, kuru düzeni kuşatırken sessizliğimi ardına saklandığım kelimeler kadar bir hayat ölmeden önce okunacak, yazılacak birkaç kitap. MURATHAN MUNGAN

Tragedyalar

STEPANKorkunçtur, bana kalırsa adımızaHazırlanmış bir oyun var bizimHepimizi yalnız bıraktıkları bir oyunVe bilirler, insanlar yalnız kaldıkçaKonuştukları dil de değişirSonunda hiç anlaşamazlar. Öyle kiBir zaman parçası içinde, bir durumunDeğişmez akışında, tekdüzeKalırlar bir sıkıntı avcısı gibiVe bir gün anlarlar ki, bir güc değildir artık yalnızlıkVe bunu anlayınca, işte o zaman LusinAşıvermek isterler bu zamanla durumuKoşarlar, koşarlar, tam sınıra gelinceSanki o tel örgülere yapışmış gibiBir duman oluverirler ya da kaskatıBir kömür parçası, bir ceset..Nedir bu durumda insanın anlamı?

LUSİNAşmalı bu durumu Stepan.

STEPANDuymuyorum ben acılarımı. Ve yitirdim çoktanYitirdim bütün karşıtlıkları. Ne umutNe umutsuzluk, ne hiçbir şey Kurtaramaz varlığımı benim. Ve yoğun bir anlamsızlığın içindeSanki renksiz, boyutsuzVe göksüz, zamansız bir evrendeTek çıkar yol yaşamaksa LusinYaşıyorum ben de kaygısızDeğişmez bir anlamsızlığı böylece.

LUSİNYani bir çıkmazı sürdürüyorsun kısacaBu yitiriş kendini, bu çöküşSanki bir üstünlük duygusu veriyor sana

STEPANBense bir yalnızlık tarihini örüyorum ustaca. Ve gelecektekiBir önseziyi kuruyorum şimdiden.

LUSİN Asıl iş bir sonuca varmakta.

STEPAN Varabilir misin?

LUSİNÖyleyse çok uzun bir yol bu doğrusu.

STEPAN Bir konyak daha içer misin?

LUSİN Ayrılalım Stepan, belki biz anlaşıyoruz amaİlkemiz ayrı yaşamakVe ne varsa işte bu ayrılıkta.

STEPANAdım Stepan, Lusin. Yani benBir satranç oyuncusu olamam

LUSİNE lini ver Stepan, ne de olsa bir anlaşmadır bu Belki de bir anlaşmadır.

"Kendimle uzlaşmak gibi bir arzum yok, olmadı da hiç.''

ER OLMUŞ KUĞULAR

daimos agahta & extrem duyarga (beti) iconium da başlayan kadim dostuk

sevgili duyarga!
kandilli nektarlı buhurlu metinler yazamayacağım ama

umarım en az diğerleri kadar usunu ve yüreğini titreten sesler sunarım mecrana…
…
iconium’da başlayanbol raylı raytan’lı gecelerden
“ateşte açan çiçekler”e seyrini tutuyorum soluğumun…
ankyra’nın mağrur duruşunu bir kere daha rüyalarıma
taşıyorum unuttuklarımı anımsamak
lanetlerimi kutsamak çoklukta yokluğu yoklukta engin varoluşu duyumsamak ruhumun meşgul olduğu başlıca konu
yarattığım mitoslar suyunu çekene kadar
rölantide de olsasürdüreceğim imzamın eskortluğunu
yeni adlar kattım
gecenin ve meleğin alayına
unuttuğum(!) dünü ansıtan her şeyi bir bir çıkardım…
--- extrem duyarga’ / lucifer’in kara kızı
şimdi takvim bilmediğimiz mevsimleri
hesapsız vakitleri yazar
***
buhuru tenimizden yayılan
nektarı makinelerden kotarılan
kandili (vasati 40 çöp)kutulardan sağlanan
gece oturumlarında
yeni bir masala tanıklık eder beş yüz er
---
zaman geçiyor
konukluk bitiyor
(kâhin, kehanetlerini sıralamaktan bitap
sadece göz gezdiriyor ve önemsemiyor)
/////
katları açılmış
çokgenleştirilmiş
mektup zarflarına bırakıyor kahin
kehanet satırlarını
e
x
t
r
e
m
duyarganın
dost kapısınabırakılmak üzere beyaz düşler saklıyor
kara mürekkeplere sardığı,,,
iconium’da başlayan
açık ara mesafelerde süren
uzaduyumlarla beslenen
şarapla soğuyan
dumanla ısınan
bir dostluk bıraktı sana daimos agahta!
strategler kaynatan
koca kazandan
ares’e ithaf edilmiş buhurlar yükseltiyoruz
ulu olymposa
mecburiyetten
bu göl bizi boğar
bu gölde tüm yüzler solar
kararır ışıklar
pörsür gider ulu phalluslar (02-aizonai) 1/3