11 Ocak 2009 Pazar

Alıntı mi ki ?...o.atay

(...) Garip kaderime gülümsedim; ayanaya bakarak tabii. Tatlı bir gülümseme. Eski neşemi kaybetmediğimi göstermek için Sonra durgunlaştim.
Neden? Unuttum. Dur, hayır; unutmadım.

Yalniz kaldikça, yalniz kalmaktan korktukça... Aynadan uzaklaştım; fakat biliyordum, böyle bir düşünceydi. şimdi kendime gelirim.

Buldum: Yalniz kalmaktan korktukça yalnızlıgım artıyor. Bu sefer gerçekten gülümsedim. Ister görün, ister görmeyin; gülümsedim işte.

Sonra, birden o zarfı gördüm. Korıdorda bulunan tanıdık eşyanın dışında tek yabancı şey oldugu için, onu hemen gördüm:

Demek ki, üstü yazılı olmayan bu zarf yeniydi. (Bu "demek ki"ler beni her zaman rahatlatırdı) Fakat ben oraya zarf koymazdım. Çünkü zarfım yoktu evde. Çünkü kimseye mektup yazmadım..

Çünkü kimse bana mektup yazmazdı. Korktum.. Zarfi, oldugu yere biraktim.
adımıza Hazırlanmış bir oyun var bizim Hepimizi yalnız bıraktıkları bir oyun...

Hiç yorum yok: