30 Ağu 2018

:(

Sevdiğimiz bir kişi öldüğü zaman, sağ kalmak suçunun kefaretini yüreğimize işleyen yeğin bir pişmanlıkla öderiz,
##
Hepimiz ölümlüyüz çünkü; insan seksen yaşına geşmişse, ölecek yaşa gelmiş demektir, diyordum.
Öyle değilmiş. İnsan doğduğu için, yaşamış olduğu için, yaşlandığı, kocadığı için ölmüyor. “Bir şeylerden” ölüyor.
Doğal ölüm diye bir şey yoktur : İnsanın varlığı dünyanın düzenini konuşma, tartışma konusu haline getirdiğine göre, onun başına gelenlerin de hiçbiri hiçbir zaman doğal sayılamaz. Bütün insanlar ölümlüdür : Ama her insan için, ölümü, bir çaparızdır; ölümünün geleceğini bilse bile, insan için bu ölüm, olağana aykırı bir yamanlık taşır.
oysa biz, şimdiden onun öyküsünün öte yanına geçmiştik.Her şeyi bilen kötücül bir cindim ben;elimdeki kağıdı görüyor, oyunun içyüzünü biliyordum; o ise, pek uzaklarda,insan yalnızlığı içerisinde çabalamaktaydı....

Simone de Beauvoir “sessiz bir ölüm


///////
Gene bir kedi öksüz,bir fincan
Boş,bir hırka sandalyede asılı kaldı..
///////


I

19 Ağu 2018


Konyak, Kitap ve Kahve, 

Tenha bir eylül bahçesinde
Bir bardak konyak, kitap ve kahve
Otururken dalmış kendi kendime,
Güz rüzgârı geçiyor kitabımın içinden
Ot kokan nefesiyle..

Metin Altıok



Ölüler bulacaksam – ölü gözleri onlar, cesetler, giderek dışa vurmalar –
Ne dedik, dışa vurmalar mı, yani ilk aydınlığı mı ölümün?
Ölümün ilk aydınlığı mı, ne dedik, sahi biz ne deseydik bu konuda?
Ne deseydik bilmiyorum, ama var bu kadarcık bir şey insanın sonsuzunda.
Bu kadarcık bir şey – iyi ya, peki, şimdi kim var sırada? –
Sakın ha! Biz yoğuz, bizi unutun, yok deyin adımıza.
Yok deyin çünkü biz.. Biz işte korkuyoruz ne güzel korkumuzla.. e.c.

15 Ağu 2018


Kimin nasıl bir anısı haline geleceğimizi hiçbirimiz bilemeyiz..

🌻
" Penceremden büyük yeşil demir parmaklıklara baktığımda tutukevi kapısına benzetiyorum bu kapıyı. Yersiz bir izlenim bu, çünkü bu yerden istediğim an ayrılacağımı  çok iyi biliyorum; aynı zamanda insanların bir nesne ya da bir kişiyi engellenen bir şeyin sorumlusu gibi gördüklerini; oysa o engelin gerçekte insanın kendi içinde olduğunu da iyi biliyorum. "

Anais Nin / Henry İle June


,

11 Ağu 2018


🌻


ölü balıklar geçiyor kırışık bir deniz sofrasından
ve ellerinde fenerlerle benim arkadaşlarım
durmadan düşünüyorum ne kadar çok öldünüz yaşamak için.
Onat Kutlar

*Yaşamının tükendiğini bilen ve zamanını bekleyen birine -Geçmiş olsun..- demek kadar saçma birşey olamaz..

4 Ağu 2018

Çevremizde bulunan her şey bir şey yazar,sezinlenmesi gereken işte budur,her şey yazar; sineğe gelince,sinek duvarlara yazar, küçük gölün parlaklığını yansıtan salonun ışığında çok şey yazmıştır. sineğin yazısı, bir sayfayı tümüyle doldurabilirdi.böylelikle de yazı haline gelebilirdi.böyle olduğu andan başlayarak da artık bir yazı olarak kabul edilebilirdi. bu yazı belki de bir gün, gelecek yüzyıllarda okunabilecek,o yazı da çözülecek ve çevrilecek.ve o zamana kadar okunamamış çok büyük bir şiir gökyüzünü kaplayacak.              
Marguerite Duras